Moxa

Moxa Therapie  

Wat is moxa: Shimetano hara, een arts en onderzoeker van de kyoto medical school, heeft al in 1929 uitgebreid onderzoek gedaan naar de meetbare effecten van directe moxa op het bloedbeeld, op zowel de korte als langere termijn .

 

Effecten vanuit westers perspectief:

 Thermisch effect: De hitte van moxa dringt diep door in het weefsel, in contrast tot een meer verspreide warmte door een andere externe warmtebron. Dit effect treedt vooral op als meerdere cones op een punt gebrand worden. Dit creëert een belangrijke pijnvermindering.

Chemisch effect: Door de hitte van de huid ontstaat gedenatureerde proteïne histotoxine, die vrijkomt in het serum en daar de productie van rode en witte bloedcellen bevordert.

 Hematologisch effect: Aantal witte bloedcellen schiet omhoog. Direct na moxa is er een piek van ongeveer 8 uur na behandeling.

Bij meerdere behandelingen gedurende 6 weken ontstaat er een verhoging die langer aanblijft. Ook de wijze waarop de witte bloedcellen bacteriën, schimmels en ander indringers omsluiten, om ze vervolgens af te kunnen breken, neemt toe.

Daarnaast is er een geleidelijke verhoging van de aantallen rode bloedcellen en hemoglobinegehalte. Na 6 weken werd bij mensen met een gemiddeld hemoglobinegehalte van 78% een geleidelijke stijging gemeten tot  90%

Daarnaast worden het volgende effect:
bloedplaatjes: aantal neemt toe, de snelheid van de stolling neemt toe.
Het vermogen van antilichamen te produceren neemt toe.
Het bloed wordt meer alkalisch ( minder acidose, minder zuur).
Bijnierfunctie is actiever.
verbetert bloed circulatie.
Gaat lokaal de stagnatie tegen.
Activeert weefselregeneratie.